به شهادت رسيدند . در نهروان در ركاب امام جنگيد . عدى در سخا ، كرم ، شجاعت ، نطق و بيان ، شهرت تام داشت . وى پسر همان كسى است كه به سخاوت در عرب ضرب المثل است ( حاتم ) . در كتاب‌هاى رجالى از او با نام « سابقون » ياد شده است . مشاجرات او با معاويه در مورد امير المؤمنين على ( ع ) معروف است . در اواخر زندگى در كوفه ساكن شد . گويند 120 سال عمر كرده و در سال 60 هجرى فوت شده است . از عثمان كراهت داشت و به امر او مجبور به جلاى وطن شد . ( ر . ك : مروج الذّهب . دايرة المعارف فارسى . رجال ابن داود ) . 32 - عمر بن زرارة عمر بن زراره نخعى از اصحاب امام صادق ( ع ) است و از آن حضرت روايت كرده است . 33 - كميل بن زياد نخعى كميل بن زياد بن سهل بن هيثم بن سعد بن مالك بن حارث بن صهبان بن سعد بن نخع ، از اجلّه‌ى علماى وقت و عقلاى زمان و بسيار عابد و زاهد و متّقى بود . وى از اصحاب و مقرّبان حضرت امير المؤمنين ( ع ) و حضرت امام حسن ( ع ) بود ، بلكه از اصحاب اسرار حضرت امير المؤمنين بود و در اثر تعليم و تربيّت آن حضرت به حلّ معضلات و مشكلات بسيارى موفّق شد . وى از ثقات تابعين و از اكابر اصحاب امير المؤمنين و عامل او در « هيبت » بود . دعاى معروف كميل نيز به نام وى مشهور است . در صفّين ، حاضر و در ركاب مبارك آن حضرت بود . عاقبت ، در حدود سال هشتاد و دوم يا سوم هجرت به دست حجّاج بن يوسف ، به شهادت رسيد . حضرت امير ، قتل او را پيش‌بينى كرده بودند . در حديث مشهور منقول آتى امام على ( ع ) دست ايشان را گرفتند و به صحرا بردند و فرمودند : « يا كميل إنّ هذه القلوب اوعية فخيرها أوعاها فاحفظ عنّي ما اقول لك . . . » گويند : چون حجّاج ، والى عراق شد ، خواست كميل را به دست آورد و به قتل رساند .